Αυτά φοβάμαι
που κατάφερα να πιστέψω
Μου γελάνε
και μου κλείνουν το μάτι
Τα διώχνω
με διώχνει
και με τραβάει πάλι
και σέρνομαι ξανά
μαζί Τους
Μα κάποτε Αυτά πάυουν
με κοιτούν αποσβολωμένα πιά
Μας ξέχασες,μου κλαίνε
Kάθε άλλο
Σας έκανα κομμάτι μου
απροσδιοριστου σχήματος και μεγέθους
αλλά ναί ναί,σίγουρα δικά μου
Α,φεύγετε?
Μ'επισκέπτονται κάπου-κάπου με βρεγμένα δωρα
αγγίζω τον φιόγκο
και τ'αφήνω
Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)


0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου